Mensen die discriminatie ervaren, melden dit lang niet altijd. De drempel om te melden wordt bepaald door een samenspel van rationele afwegingen (tijd, verwacht resultaat), psychologische factoren (rechtvaardigheidsgevoel, emotionele belasting) en sociale context (inkomen, netwerk). Institutionele barrières zoals onbekendheid met meldpunten en gebrek aan vertrouwen in instanties spelen een grote rol, net als persoonlijke factoren zoals gewenning, schaamte en angst voor gevolgen. De meldingsbereidheid stijgt wanneer de focus verschuift van straffen naar leren en verantwoording afleggen. Voor de meeste melders is erkenning het belangrijkste doel: gehoord worden en bijdragen aan gedragsverandering.